|
د-
دمكراسي و آزاديهاي
اجتماعي و سياسي
1-
هر فرد ايراني
حق دارد كه در
محيطي سالم زندگي
كند. هر فرد مسئوليت
حفاظت از محيط
زيست براي نسل
حاضر و نسل آينده
را دارا مي باشد.
هر كسي حق دارد
در مقابل نابودي
محيط زيست اعتراض
و ايستادگي كند.
2-
همه افراد داراي
حقوق شهروندي
هستند و لذا در
برابر قانون
صرفنظر از جنس،
نژاد، مليت،
دين و مذهب و كيش
برابر مي باشند.
3-
جدايي كامل دين
و مذهب از دولت
براي جامعه ضروري
و حياتي است.
4-
حق ايجاد تشكلهاي
كارگري مانند
اتحاديه، سنديكا
و شوراها بايد
به رسميت شناخته
شود.
5-
حق ايجاد تشكلهاي
دانشجويي، معلمان،
دانش آموزان،
كشاورزان، اصناف
و پيشه وران و
كسبه بايد به
رسميت شناخته
شود.
6-
تمركز زدايي
قدرت سياسي دولتي
از طريق شوراهاي
محلي و ديگر نهادهاي
اجتماعي در دستور
كار قرار گيرد.
7-
خدمت وظيفه اجباري
بايد لغو شود
و هر فردي حق دارد
كه در صورت عدم
تمايل به خدمت
از اين كار سر
باز زند. وظايف
و مسئوليتهاي
سربازان كه صرف
خدمات داخلي
مي شود، بايد
به عهده ارگانهاي
داوطلب بوجود
آمده توسط دولت
و با پرداخت دستمزد
مناسب واگذار
شود.
8-
شهروندان حق
دارند براي برگزاري
رفراندم عمومي
در هر مورد، پس
از آنكه تعدادشان
به حد نصاب معيني
رسيد، درخواست
دهند.
9-
حقوق بشربايد
براي تمامي شهروندان
به يكسان تضمين
شود. از اينرو
مجازات اعدام
كه با اوليه ترين
حقوق انساني
مغايرت دارت،
بايد ممنوع شود.
شكنجه تخت هر
عنوان و هر نام
و بهانه اي بايد
غير قانوني اعلام
گردد. آزادي بيان،
گفتار، نوشتار،
فيلم، ماهواره،
اينترنت، انديشه،
مذهب و ايدئولوژي،
بي هيچ قيد و شرطي
در هر مورد و هر
موضوعي توسط
هر دولت صرفنظر
از عقايد اين
يا آن حزب يا فرد
بايد مورد احترام
واقع شود.
10-
بهداشت و آموزش
و پرورش به عنوان
بخشي از سيستم
رفاه اجتماعي
بايد رايگان
باشد.
11-
حقوق پناهندگي
براي تمامي اتباع
خارجي در ايران
بايد تضمين شود.
خارجياني كه
در ايران به هر
دليلي پناهنده
مي شوند، بايد
از حقوق كامل
يك شهروند ايراني
برخوردار شوند.
|
