اعتراضات سراسری مردم در شهرهای مختلف کشور در حالی وارد هشتمین روز خود شد که نیروهای انتظامی، سپاه و بسیج در چند روز گذشته با شلیک مستقیم بر روی تظاهرکنندگان، جوانان بسیاری را به خاک و خون کشیدند. تا روز هفتم، دست کم در ۱۷۴ نقطه کشور در ۶۰ شهر از ۲۵ استان تظاهرات اعتراضی برگزار شد که در جریان این اعتراضات صدها تن دستگیر شدند. در همین مدت دست کم ۱۵ شهروند معترض جان باختند.

افکار عمومی جهان در هفته گذشته از تظاهرات مردم و برخورد خشونت آمیز حکومت ایران در مقابل تظاهرکنندگان با خبر شد. مای ساتو گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران نسبت به تشدید برخوردهای صورت گرذفته توسط نیروهای امنیتی با معترضان در نقاط مختلف کشور هشدار داد. در همین حال قانونگذاران کشورهای غربی مانند آلمان و تعدادی از نمایندگان کنگره آمریکا از خواست معترضان ایرانی حمایت کردند.

دلایل شروع اعتراضات مردمی بر علیه جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته همواره متفاوت بوده اما نقطه اشتراکی که همه آنها را به هم پیوند می‌زند عدم توانایی حکومت در حل معضلات اساسی مردم بوده است. یک وجه اشتراک دیگر نیز سرنوشت این جنبشها را به هم پیوند زده و آن خلاء یک آلترناتیو فراگیر برای تمام کردن کار این نظام جنایتکار حاکم است.

در دور جدید اعتراضات مردمی، یک پارامتر دیگر به نمونه‌های گذشته افزوده شده است و آن خیز راست افراطی برای کوبیدن مُهر خود بر جنبش آزادیخواهانه مردم برای سرنگونی در وهله اول، جنبشی که هیچگونه دخالتی در طول نزدیک به ۵ دهه اخیر با آن نداشته، و در مراحل بعدی با کمک تبلیغات تلویزیونهای فارسی زبان خارج از کشور، امید به کمکهای کشورهای خارجی و امید به همکاری بخشی از جناح‌های حکومتی، به قدرت برسد.

اکنون در دی ماه ۱۴۰۴، اپوزیسیون دمکراسی خواه علاوه بر یافتن راههای عقب راندن حاکمیت سرکوبگر با تکیه بر مبارزات قهرمانانه مردم، با یک مشکل جدید نیز روبرو شده است. راست افراطی ایرانی در قالب گفتمان بازگشت سلطنت به قدرت در ایران از بسیاری پارامترهای موجود استفاده می‌کند: داشتن بلندگوهای قوی تبلیغاتی و بلند شدن موج راست افراطی در جهان که در بسیاری از کشورهای غربی سهم قابل توجهی در قدرت دارند.

در این شرایط، وظیفه ملی در دفاع از دستاوردهای بیش از یک صد سال مبارزات مردمان ایران در همه مناطق کشور حکم می‌کند که اپوزیسیون مترقی و دمکراسی خواه در همه مناطق با ایجاد ارتباط و گفتگو، نزدیکی و همکاری با یکدیگر، پایه‌های یک آلترناتیو فراگیر را بنیان دهند. خواست آزادی و دمکراسی از صدر مشروطیت تا کنون بر علیه قدرت مطلقه آرزویی بود که همه مردمان ایران برای آن هزینه داده‌اند و اکنون این بر عهده ماست که در شرایط کنونی توانایی خود را برای تحقق این خواسته با کمک یکدیگر در برابر گفتمان مرکز گرایان اقتدارگرا،  موروثی و فاشیستی از نوع مذهبی یا غیر مذهبی بکار بریم.

این مطلب پیشتر در سایت همبستگی فراگیر منتشر شده است.