قطعنامه شورای حکام پاسخی بموقع و نه کافی به تیم پاسدار- آخوندی جمهوری اسلامی

مصاحبه با عبدی هزارخانی

سایت ایران سبز: آقای هزارخانی شورای حکام بالاخره مساله ارجاع پرونده اتمی رژیم را به شورای امنیت را در قطعنامه مصوبه خود در این هفته مطرح کرد. نظر شما و حزب سبزهای ایران در این مورد چیست؟

عبدی هزارخانی: بله، برخی ها دیگر ناامید شده بودند و تئوری های دایی جان ناپلئونی داشت پا می گرفت که همه با این رژیم هستند و غیره. بخصوص بعد از پررویی احمدی نژاد در نیویورک و ناتمام ماندن دو پیشنویس قطعنامه در شورای حکام. سرانجام شورای حکام با 22 رای موافق و 12 رای ممتنع از جمله روسیه و هند و چین و یک رای مخالف از سوی ونزوئلا، قطعنامه محکمی را بر علیه رژیم تصویب کرد. قبل از هر چیز باید از طرف خودم و از طرف حزب صدور این قطعنامه را که مشت محکمی بر دهان دولت احمدی نژاد و تیم پاسدار آخوندی وی است، تبریک بگویم و البته اضافه کنم که این قطعنامه کافی نیست و جهان باید قدمهای بیشتری در وارد آوردن فشار بر روی رژیم فاشیستی مذهبی جمهوری اسلامی بردارد.

سایت ایران سبز: آقای هزارخانی، آیا رژیم انتظار این قطعنامه را داشت و اساسا عکس العملهای رژیم در این مورد را چگونه ارزیابی می کنید.

عبدی هزارخانی: می توان گفت که رژیم انتظار چنین قطعنامه ای را نداشت، لااقل به این صراحت. چپ و راست زدنهای بعد از صدور قطعنامه و هارت و پورت های مقامات رژیم نیز از همین جا نشات می گیرد. تهدید کشورهای خارجی بخصوص انگلستان و هند هم همه از فلاکت و بیچارگی رژیم بیرون می آید. الان بعد از دو سال موش و گربه بازی با شورای حکام و اتحادیه اروپا، گرد و خاکها کمی در حال فروکش هستند و جهانیان روشنتر می بینند که طرف حسابهای بنیادگرایشان چه کسانی هستند. البته سوء تفاهم نشود، نه اینکه اتحادیه اروپا نمی دانست اینها چه کاره اند، اما حالا دیگر محمل ندارند که با اینها مماشات کنند. جالب اینجاست که احمدی نژاد ره چند ساله ای را که اپوزسیون واقعی و سرنگونی خواه بدنبالش بود چند روزه طی کرد و طی دو سخنرانی تمامی تلاشها و حقه بازیهای آخوند خاتمی و تیمش در کش دادن اوضاع را بر باد داد.

به عکس العملهای رژیم اشاره کردید. واکنشهای سران و جنایتکاران حاکم از حسین شریعتمداری گرفته تا نمایندگان مجلس هفتم و لاریجانی و پاسدار محسن رضایی، همه حاکی از درهم ریختگی اوضاع در هیئت حاکمه جدید است. همین دستگاهی که آمده بود تا برای مقابله و تا آخر خط رفتن در مقابل غرب در دسترسی به سلاحهای اتمی کوتاه نیاید، یکباره شیرازه اش پاشید و هرکس دیگری را متهم می کند که تقصیر آن دیگری است. حسین شریعتمداری پذیرفتن قطعنامه را امضای سند ذلت نظام اسلامی می داند و می گوید که باید از ان پی تی خارج شد. محسن رضایی توصیه می کند که رژیم باید در مقابل این قطعنامه برخی از تعهداتش مانند پاریس را یکطرفه لغو کند ولی از ان پی تی خارج نشود. مجلس هم برای ترساندن اروپایی ها تهدید مصوبه های مقابله آمیز می کند. حمید رضا آصفی هم که در مقام سخنگوی وزارت خارجه از تهدید کردن خسته شده است. در مجموع می بینیم که دولت جدید که می بایست حتی تا مرحله جنگ هم در مقابل استکبار بصورت یکدست پیش برود، یکباره قالب تهی می کند و بهم می ریزد.

سایت ایران سبز: پس می توان انتظار داشت که برخورد جامعه جهانی با این رژیم به مراحل جدی تری برسد؟

عبدی هزارخانی: در حال حاضر جهت اوضاع در مجموع بد نیست. اما دو خطری که همیشه وجود داشته و خواهد داشت، خلاء حضور ایرانیان در صحنه بر علیه ماجراجویی های اتمی رژیم است که از یکسو این موضوع دست مماشات طلبان را برای مانور و دادن امتیاز به رژیم باز می گذارد و از سوی دیگر احتمال تهدید حمله نظامی خارجی را در صورت بن بست کامل افزایش می دهد. ببینید در میان جریانهای اپوزسیون ایرانی بجز مجاهدین خلق که خودشان ابتدا به ساکن افشاگر پروژه های هسته ای رژیم بودند و در ماهها و هفته های اخیر با برگزاری ماراتن کنفرانسهای مطبوعاتی توانستند که بر روند قضایا تاثیر مثبت بگذارند که بسیار ارزشمند بود در تضعیف رژیم، و ما که در حد توانمان در بیدار کردن اذهان ایرانیان کوشیده ایم، کدام یک از نیروهای سیاسی ایرانی نسبت به مسائل اتمی رژیم حساس است؟ البته بعد از اصرار ما از همه در گرفتن موضع و عدم بی تفاوتی، خوشبختانه کم کم برخی از جریانهای سیاسی دارند موضع می گیرند. اما اینها کافی نیست. ما باید در وهله اول شاهد از میان رفتن گرد و غباری که رژیم سعی دارد در داخل و خارج از کشور حول مسئله اتمی ایجاد کند( که آنرا را یک پروژه ملی تبلیغ می کند و حتی لاریجانی اینبار در هیلتون نیویورک در جمع مزدوران جمهوری اسلامی پروژه اتمی رژیمش را با ملی شدن نفت در زمان زنده یاد مصدق یکی می کرد) باشیم. ابتدا همه جریانهای سیاسی در اپوزسیون واقعی رژیم، حول پروژه ضد اتمی شدن رژیم گرد هم بیاییم و سپس هموطنان را در داخل و خارج کشور بر علیه دسترسی جمهوری اسلامی به تسلیحات هسته ای به خیابانها بکشانیم.

همانطور که آقای کیوان کابلی، سخنگوی حزب در برنامه 27 شهریور نگاه سبز، برنامه تلوزیونی حزب سبزهای ایران پیشنهاد کرد و فراخوان داد، باید کمیته ای در این جهت ایجاد شود که شامل همه آنانیکه در مورد پروژه تسلیحات هسته ای جمهوری اسلامی حساسند تشکیل شود و از این طریق همزمان بسوی همبستگی ملی بر علیه رژیم پیش رویم و در عین حال در روند اوضاع بتوانیم تاثیر گذار باشیم. حزب سبزهای ایران با همه آنانیکه عملا در محکومیت پروژه تسلیحات هسته ای رژیم بخواهند فعال شوند، همکاری می کند و حاضر است انرژی و امکانات خود را در این مسیر هزینه کند. رژیم عامدا سعی در این دارد که اذهان ایرانیان را در مورد استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی مخدوش کند. حتی گاها سخن از دانش هسته ای می کند. ما موضوع هسته ای رژیم را برای اینکه توطئه رژیم را خنثی کنیم و گرد و خاکها را بخوابانیم و بتوانیم اتحاد و همبستگی بوجود بیاوریم، به سه موضوع جدا از هم تقسیم می کنیم. اول دانش هسته ای است که تنها علم دانشگاهی است که میگوییم باید در دانشگاهها تدریس شود و ما مخالفتی نداریم. دوم استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای است که رژیم بنیادگرای اسلامی حاکم بسیار از آن دم می زند و سعی می کند که اذهان ایرانیان و جهانیان را مخدوش کند. ما بارها اعلام کرده ایم که فکر اینکه رژیم تنها در صدد استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای باشد، خنده دار است و بسیار دور از واقعیت. شواهد بسیار از جمله آلودگی های بالای 30-40 درصد اورانیوم عنی شده بر روی دستگاههای سنترفیوژ که توسط آژانس هم گزارش شده، عدم صداقت جمهوری اسلامی را ثابت می کند. با این همه علیرغم اینکه ما یعنی حزب سبزهای ایران با توجه به منابع اکولوژیک ایران و با توجه به ریسک و خطر بسیار بالا، مخالف استفاده از تکنولوژی هسته ای در جهت تهیه سوخت و مصارف دیگر هستیم، اما در حال حاضر برای خنثی کردن دجالگری رژیم، تنها بر روی دسترسی رژیم به تسلیحات هسته ای از همه می خواهیم که به میدان بیایند و فعال شوند و موضع بگیرند. فکر نمی کنم هیچ عقل سلیم و هیچ انسان واقعی چه ایرانی و چه خارجی خواهان دسترسی رژیم جمهوری اسلامی به بمب اتمی باشد. بنابراین می توانیم بر روی این خواست مشترک همگام شویم و پوزه رژیم را بخاک بمالیم.

5 مهر 1384