سخن سیاسی روز 22 اردیبهشت 1382

سراسیمگی رژیم برای مذاکره با آمریکا

خبر مذاکره مستقیم نمایندگان رژیم و آمریکا در ژنو از سوی خبرگزاری ها به همراه سفر کوتاه و با عجله کمال خرازی  به لوکزامبورگ و ایتالیا، سراسیمگی سرتاپای رژیم در آویختن به دامان آمریکا را به نمایش می گذارد. رژیم در دو هفته گذشته چنان بر اساس گزارشات منتشره در مورد انعقاد آتش بس و مذاکرات بین آمریکا و مجاهدین به هول و تکان افتاده بود که سران رژیم کم مانده بود یکباره سنکوب کنند. وا دادن رژیم و اعلام آمادگی برای پذیرفتن شروط آمریکا از سوی برخی ناظران اکنون به معنای چرخیدن دوباره اوضاع به نفع رژیم تفسیر می شود. در صورتیکه چنین تحلیلی اساسا نادرست و ساده انگارانه است.

رژیم در ضعیف ترین موقعیت خود به لحاظ داخلی و بین المللی در طول 24 سال گذشته قرار دارد. اعتراضات اقشار اجتماعی اعم از معلمان و کارگران و دانشجویان، رژیم و دستگاه سرکوبش را در وضعیتی قرار داده است که تنها زورش به افراد موسوم به ملی- مذهبی می رسد. نشان دادن چنگ و دندان به ملی مذهبی ها که همیشه برای قربانی شدن آماده اند و تنها خطرشان مصاحبه با رادیوهای خارجی است را نباید به معنای کنترل رژیم بر اوضاع تعبیر کرد. در مقابل حمله مردم به هاشمی شاهرودی در نمایشگاه بین المللی کتاب، هنگامی که پی می برند قاضی القضات رژیم در آنجا حضور دارد، و فرار رئیس قوه قضائیه رژیم از نمایشگاه، آن واقعیتی است که در تعادل قوای بین رژیم و مردم باید در نظر گرفت.

آمریکا به خوبی به ضعف رژیم واقف است و بعید است که در چنین وضعیتی بخواهد به رژیم امتیازی در مذاکرات مستقیم بدهد. لحن کلام مقامات کاخ سفید در محکوم کردن های پی در پی رژیم برای دستیابی به سلاحهای هسته ای و کشتار جمعی و بالا رفتن دست رژیم، علیرغم برخی از هارت و پورت های مقامات دسته چندم رژیم، موضع به شدت پایین رژیم در مذاکرات مذکور را عیان می کند. بیشترین امتیازی که رژیم می توانست در این میان بدست آورد اعلام تحویل سلاحهای سنگین مجاهدین و واگذاری برخی از پستهای بازرسی  به نیروهای آمریکا بود. آمریکا که در معرفی یک دولت نیم بند موقت انتقالی در عراق گیر کرده است، بدین طریق می تواند به طور موقت از اخلال شیعیان طرفدار رژیم ایران جلوگیری کند. ظاهر بره مانند آیت الله حکیم پس از وارد شدن به خاک عراق و انصراف از درخواست حکومت اسلامی و در مقابل، حمایت از دمکراسی، موید این ادعا است که آمریکا برای گذر از مانعی مقطعی با طرفهای درگیر مشغول بازی است. البته شرایط به شدت پیچیده است و هر ناظر سیاسی را برای دادن نظری قطعی دچار تردید می کند.