گفتگو با مسئول بخش سیاسی حزب سبزهای ایران در مورد حمله رژیم به مجاهدین در خاک عراق

آرش شمس: آقای عبدی هزارخانی، موضع حزب در مورد حملات رژیم به پایگاههای ارتش آزادیبخش ملی چیست؟

عبدی هزارخانی: همانطور که می دانید ما طی اطلاعیه ای قویا این حملات جنایتکارانه را محکوم کردیم و موضوع را به اطلاع همه مجامع بین الملی و احزاب سبز در سراسر جهان رساندیم و از آنان خواستیم که رژیم را برای توقف حملات به خاک عراق و مجاهدین تحت فشار بگذارند. در مورد اقدامات اعتراضی نیز از همه می خواهیم که در تظاهراتهای اعلام شده در شهرهای مختلف جهان فعالانه شرکت کرده و رژیم را بیش از پیش مفتضح کنند.

آرش شمس: در مورد سیر وقایع نظرتان چیست؟

عبدی هزارخانی: ببینید، نظراتی که من به طور خلاصه الان عنوان کردم، صرفنظر از این است که تحلیل ما در مورد سیر وقایع چیست. صداقت هر فرد و نیروی سیاسی در این مقطع زمانی که رژیم به یک نیروی اپوزسیون اینچنین حمله کرده، حکم می کند که در برابر رژیم آخوندی موضع بگیرد. اما در مورد تحلیل اینکه اوضاع به کدام طرف پیش می رود شاید کمی زود باشد. زیرا که هنوز مسائل کاملا مشخص نیست. اینها هم بر اساس 3 اطلاعیه ای است که مجاهدین به طور رسمی منتشر کرده اند. اما در یک دید کلی چند موضوع را می توان در این مورد با اطمینان بیان کرد. اول اینکه رژیم خواسته است از خلاء قدرت در عراق استفاده کند و بقول معروف تا تنور داغ است، نان را بچسباند و به متشکل ترین نیروی اپوزسیون تا آنجا که می تواند ضربه بزند. در مورد اینکه آیا این اعمال با موافقت آمریکا بوده یا نه؟ دقیقا نمی توان اظهار نظر کرد. شخصا فکر می کنم که رژیم از گرفتاری های مختلف آمریکا در دیگر نقاط عراق استفاده کرده و دست به این عمل جنایتکارانه زده است و زیاد هم فرصت ندارد تا به حرکات نظامی خود ادامه بدهد و سریعا میخواهد به زعم خود قائله را فیصله دهد. البته موضوع بالاخره روشن می شود و دست ها رو می شود اما درهر صورت از یک دید کلی و در مجموع اپوزسیون و مقاومت، دیگر کمی برای ارتجاع و استعمار دیر شده است که بتوانند آلترناتیو مترقی و پیشرو را از بین ببرند. کار از کار گذشته و این بدون شک آخرین تلاش و تقلاهای یک رژیم رو به موت است. رژیم هم که این را به خوبی می داند با این جنایتها می خواهد تا آنجائیکه می تواند ضربه خود را وارد کند. حال خواهیم دید که وقتی رژیم دستش را در این ماجرا بازی کرد و از حالت تهاجمی افتاد، چگونه کل قضیه بر علیه خودش تبدیل می شود و بصورت مضاعف تحت فشار و حمله مردم و اپوزسیون قرار می گیرد. اینبار بخصوص کل اپوزسیون را در کنار هم و در مقابل خود خواهد داشت. بدون شک ورق بر می گردد. مطمئن باشید. فقط باید تا آنجا که ممکن است تلاش کنیم که حملات رژیم را زودتر دفع کنیم تا باعث خسارات جانی برای مبارزان راه آزادی نشود. بعد خواهیم دید که آخوندها باید دنبال سوراخ موش بگردند.

آقای عبدی هزارخانی نظرتان در مورد اطلاعیه هایی که به اتحادیه میهنی (یه کتی) از سوی برخی ها منتشر شده است که به مجاهدین رحم کنند، چیست؟

عبدی هزارخانی: قبل از صحبت در این مورد باید بگویم که سخنگوی یه کتی در مصاحبه با رایو فرانسه قویا دخالت در این درگیری ها را تکذیب کرده است. رژیم برای اینکه مسئولیت این جنایات را به گردن باصطلاح مردم محلی عراقی بیاندازد از همان روز اول اعلام کرد که کردها و ساکنان محلی با مجاهدین درگیر شدند. در این میان مستقیم و غیرمستقیم اسم یه کتی را به میان آورده است. همه می دانیم مسئول کل این ماجراها خود رژیم است. خود مجاهدین و گروههای دیگر نیز قبل از شروع حملات رژیم بارها این را افشاء کرده بودند. تصمیم به حمله و آمادگی های نظامی پیشاپیش در بالاترین مراکز تصمیم گیری رژیم گرفته شده بود. این اطلاعیه ها که اگر اشتباه نکنم از سوی جداشدگان سابق مجاهدین منتشر شده است، دقیقا خط وزارت اطلاعات است که ایز گم کنند و طوری وانمود کنند که گروههای محلی عراقی دست به این اعمال زده اند. البته افراد رژیم همیشه در گروههای عراقی تا حدی نفوذ داشته و تا آنجا که توانسته اند به گروههای مستقر در خاک عراق از طریق این افراد ضربه زده اند. اما یه کتی با اعلام برائت از این جنایات و تکذیب هر گونه دخالتی، مشت رژیم را باز کرد. ابعاد جنایات آنقدر بالاست که چرا باید یه کتی که اکنون به قول معروف در موضع قدرت سیاسی با توجه به شرایط جدید قرار گرفته، خود را وارد ماجرا کند؟ بنابراین آنانیکه در این ماجراها آگاهانه یا ابلهانه به یه کتی نامه می نویسند می خواهند رژیم را از زیر ضرب در ببرند و طوری وانمود کنند که کار مردم عراقی است و ثانیا رژیم در خاک عراق دست به تعرض نزده است، تا توسط نیروهای آمریکایی به دخالت متهم نشوند. بنابراین خط وزارت اطلاعات در این نامه ها به وضوح مشهود است. تکرار می کنم این نوع نامه نگاری ها با توجه به تکذیبیه یه کتی دیگر موضوعیتی ندارد و باید رژیم را با تمام قوا محکوم کرد. چرا که همه می دانیم این عملیات گسترده بدون دخالت بالاترین سران رژیم، از جمله خامنه ای، خاتمی و رفسنجانی نمی توانسته تدارک و انجام شده باشد.

آرش شمس: ما شاهد اعلام محکومیت رژیم توسط تقریبا اکثر سازمانها و احزاب ایرانی بودیم. نظرتان در این مورد چیست؟

عبدی هزارخانی: بله سازمانها و احزاب ایرانی نشان دادند که علیرغم هر اختلافی که با هم داشته باشند، وقتی موضوع رژیم باشد، در کنار یکدیگر در برابر فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران می ایستند و این بسیار قابل تحسین و افتخار است. البته با توجه به اینکه تعدادی از گروهها و احزاب در منطقه تحت کنترل یه کتی هستند، ممکن است برایشان تا کنون مشکل بوده باشد تا موضعگیری کنند که البته با تکذیب یه کتی، موضوع حل است و قاعدتا نباید مشکلی برای محکوم کردن رژیم وجود داشته باشد. حال حزب دمکرات کردستان ایران و حزب کمونیست ایران( کومه له) نیز می توانند رژیم را برای این جنایات محکوم کنند. بالاخره این خطر بالقوه ای است که این احزاب را نیز بطور جدی تهدید می کند. اگر رژیم بتواند با دست باز این کار را انجام دهد، نیروهای این احزاب در مرحله بعدی حملات رژیم قرار دارند.