ساعت 10 شب است. باز مثل شبهاى ديگر صداى الله اکبر از دور و نزديک به گوش مىرسد و گاه در ميان اين صداها شعارهايى همانند مرگ بر ديکتاتور هم شنيده مىشود.
فرياد الله اکبر از سالها پيش، از انقلاب سال 57 مد شده بود و در مواقعى که مردم موفقيتى در مبارزه با استبداد به‌دست مىآوردند، اين فرياد را سر مىدادند.
پس از پيروزى انقلاب در موارديکه حکومت مىخواست پشتيبانى مردم را از خود در به انجام رسيدن کارى که براى خود پيروزى مىدانست اعلام کند، دستور مىداد مردم ساعتى معين بر سر بامها بروند و نداى الله اکبر سر دهند؛ … اما پس از گذشت 30سال و ماجراهاى مربوط به انتخابات دهم رياست جمهورى، مردم در اعتراض به اين نتايج به خيابانها ريختند و در کمال آرامش با راهپيمايى مسالمتآميز خواست خود را که ابطال انتخابات و برگزارى انتخاباتى آزاد و تحت نظارت سازمانهاى بينالمللى و حقوقبشرى بود اعلام کردند اما حکومت با اين کار متمدنانه با شدت و در کمال بىرحمى برخورد کرد و عده زيادى را شهيد، مجروح و دستگير نمود؛ همان روشى که تمام استبداديان در برابر اعتراضهاى مردمى انجام مىدهند.
دكتر ملكى افزود: مردم که با چنين خشونتى مواجه شدند بار ديگر چون ماههاى پيش از انقلاب 57 به پشت بامها پناه بردند و نداى الله اکبر سر دادند، اما ديگر اين الله اکبر از ديد حاکمان که با نام اسلام حکومت مىکنند، خداپسندانه، مقدس، انسانى و اسلامى نيست چون آنها هستند که براى کلمات ارزش گذارى مىکنند.
اگر بردن نام خدا به نفع آنها باشد مقدس است، اما اگر در اعتراض به اعمال آنها گفته شود نامقدس!
چنين شد که حاکميت حتى الله‌اکبر گفتن مردم بر سر بامها را تاب نياورد و به خانهها و هر محلى که از آن‌جا صداى الله اکبر برميخواست يورش برد. درب و پنجرهها را شکست و حتى به ماشينهاى پارک شده در پارکينگ ساختمان ها هم رحم نکرد و آنها را به آتش کشيد. خانههاى مردمى که صداى الله اکبر از آنها برمي‌خواست را علامت گذارى کرد تا بهجان صاحبان آن بيافتد.
حال که نظر شوراى نگهبان انتصابى ولىفقيه اعلام شد، حتماًًًًً فرياد الله اکبر مردم در اعلام عدم پذيرش اين حکم که به بازى گرفتن راى آنها و انتخابشان است، شب به شب رساتر و پردامنهتر خواهد شد. مسلما اين صدا نه تنها در گوشه و کنار شهر تهران که در همه جاى شهر و روستاهاى سراسر ميهن عزيزمان طنين انداز خواهد شد.