منوچهر اسدبیگی:
ظهر روز یكشنبه ۳۱ خرداد جسدش را به شرط خاكسپاری محرمانه و بی سروصدابه خانواده‌اش دادند تا زود دفنش کنند ،اجازه برگزاری هیچ مراسمی را هم ندادند و سردار رادانشان هم این جنایت را به منافقان نسبت داد و بخیال خودشان قضیه تمام شد و رفت!
غافل از اینکه مرگ ندا ، زنده ترین مرگ تاریخ بود ، غافل از اینکه فوران خون سرخ بناحق ریخته شده این دخترعزیز دردانه ی ایران، در ظرف مدت کوتاهی جهانی را فراگرفت و بغض صدها هزار و شاید میلیونها انسان را ترکاند و بزرگترین مجلس را که کسی تا بحال بیاد نداشت، برایش گرفت . از پنج قاره جهان برای پر پر شدنش ، جان باختنش ، معصومانه و بیگناه سوراخ شدن قلبش با سرب داغ حماقت وجهل ، اشکها ریخته شد که نگاه آخرین دم اش از ذهن آنان و انسانیت هرگز بیرون نخواهد رفت.

خون او یک ارزن آبروی نداشته بارگاه خلفا را بر باد داد ، و آنچنان در بین توده مردم و جهان مفتضح شان کرد و پرده از نقاب زهد دروغین و انسان نمایی شان برداشت،که گند و تعفنشان را عالم گیرتر از آنچه بود کرد . کاری که سی سال فعالیت درست و نادرست ، صادقانه یا کاسبکارانه اپوزوسیون با خروارها نوشته وگزارش ، مقاله و تحلیل ، تفسیر و روشنگری، با هزاران آکسیون و گردهمایی ، تجمع و عکس ، فیلم وپوستر ، رادیو و تلویزیون ، سازمان و حزب ، گروه وانجمن ، سایت و اعلامیه، وبلاگ و اطلاعیه و محکوم کردن نتوانست.
ادامه…