کرج - خبرگزاری مهر: رئیس سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور گفت: 100 میلیون هکتار از اراضی کشور معادل 60 درصد از مساحت کشور جزء مناطق بحرانی از نظر تبدیل به بیابان هستند.

فرود شریفی در گفتگو با خبرنگار مهر در کرج اظهار داشت: در ایران 5/32 هکتار از اراضی به عنوان مناطق بیابانی با پوشش بسیار کم در 18 استان و 82 شهرستان واقع شده و حدود 4/6 میلیون هکتار از اراضی کشور در معرض بحران فرسایش بادی قرار گرفته اند که استانهای خوزستان، فارس، کرمان، یزد، سیستان و بلوچستان و ... از این جمله اند.

به رغم سابقه کهن کشاورزی در ایران در صورت بی توجهی به این مناطق و در اثر اقدامات نسنجیده، مناطق آبی کشور به کویر تبدیل می شود و در حالیکه می توانیم صادرکننده محصولات کشاورزی باشیم، بی توجهی به این مناطق کشور را در سطح کشورهایی با کشاورزی محدود تبدیل می کند.

وی افزود: در این خصوص و به منظور کنترل مناطق بحرانی برنامه هایی از سوی سازمانها و مراجع مربوطه طراحی شده است که در این زمینه در مرحله اول، پنج میلیون هکتار از اراضی تحت کنترل و مدیریت علمی قرار می گیرند.

این مسئول خاطرنشان کرد: در این راستا اقدامات عملی و علمی در سطح یک میلیون از اراضی بحرانی توسط اعضای بسیج سازندگی با نظارت نیروهای متخصص انجام می گیرد و این طرح در سطح 18 استان کشور عملیاتی می شود.

رئیس سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری یادآور شد: در برنامه چهارم توسعه نیز به منظور حفظ، احیا، اصلاح، توسعه و بهره برداری بهینه از منابع طبیعی تجدید شونده دولت مکلف شده است اقداماتی نظیر کاهش 50 درصدی دام مازاد مراتع جهت تعادل بین دام و مرتع و لغو و اصلاح پروانه چراهای مربوطه، اجرای عملیات آبخیزداری در 20 درصد سطح حوزه های سدهای کشور و 10 درصد سایر حوزه های آبی در سایر مناطق انجام دهد.

به گفته وی همچنین توسعه زراعت چوب به میزان حداقل 100 هزار هکتار، حذف تعرفه واردات چوب و تشدید در مبارزه با قاچاق چوب، توسعه فضای سبز و جنگلهای دست کاشت به میزان 500 هزار هکتار و اجرای عملیات کنترل کانونهای بحرانی بیابانزا به میزان حداقل 5/1 میلیون هکتار به منظور ایجاد مراتع مشجر و تبدیل اراضی بیابانی به زراعی و تغذیه آبخوانها از دیگر اقدامات در راستای حفظ منابع طبیعی است.

شریفی تصریح کرد: پوشش کامل حفاظتی در جنگلهای کشور و پوشش کامل سوخت رسانی به عشایر و جنگل نشینان و روستاییان همچنین گسترش مشارکت شوراهای روستایی در حفاظت از جنگل می تواند نقش به سزایی در حفظ منابع تجدید شونده و جلوگیری از بیابانزایی داشته باشد.