در باره شهادت بر عليه رژيم جمهوري اسلامي

من يك پناهنده سياسي هستم كه توسط دفتر كميسارياي عالي پناهندگان در آنكارا- تركيه قبول شدم. در ضمن من يك زنداني سياسي سابق و يك قرباني شكنجه در ايران هستم. 25 عمل جراحي پزشكي از زماني كه وارد آمريكا شدم بر روي من انجام گرفت ( از 25 ژانويه 2000 تا 22 آوريل 2003). اين عملهاي جراحي براي ترميم اعضاي شكسته در بدن من كه نتيجه مستقيم شكنجه توسط ديكتاتوري ضد انساني ملاها در ايران بوده، ضرورت داشت. من همچنين يكي از 900 بازمانده در جريان قتل عام جمعي تابستان 1998 هستم كه در جريان آن ملاهاي آدمخوار 30 هزار زنداني سياسي را در مدت كمتر از 10 روز قتل عام كردند. من در حال حاضر فلج هستم و در آمريكا اقامت دارم. من بايد روي صندلي چرخدار باشم زيرا كه ستون فقراتم توسط قطعات تايتانيوم حفاظت مي شوند. 15 عمل جراحي بر روي سرم انجام شده است. نشت «سي اس اف» از هر دو گوشم بخاطر ضرباتي بوده كه به پشت سرم وارد آمده است. سوال من اينست كه چه كسي اهميت مي دهد؟

كدام دادگاه؟ چه كسي به ما توجه خواهد كرد؟ تقريبا تمام سازمانهاي حقوق بشري مرا مي شناسند تقريبا تمامي سناتورهاي آمريكايي و روزنامه ها با من آشنايي دارند. برخي از روزنامه ها در مورد من نوشته اند. همه دكترهاي شهري كه درش زندگي مي كنم وضعيت مرا مي دانند. اما كدام محاكمه؟ كدام عدالت؟ اگر شما دادگاه واقعي مي شناسيد كه واقعا به ما توجه مي كند، به من هم اطلاع دهيد. من هم براي شهادت آماده ام.

با احترام،

حسين مختار زيبايي

7/20/2003