اربيل، شمال عراق- گروههاي اپوزسيون عراق در اين هفته در اربيل، كيلومترها دورتر از مركز اين كشور بر سر يك موضوع به توافق مي رسند: آنها (گروههاي اپوزسيون عراقي) مخالف طرح آمريكا براي اشغال عراق پس از سرنگوني صدام حسين هستند.

به اپوزسيون عراق گفته شده است كه در طرح آمريكا استقرار يك دولت نظامي به مدت يك سال يا بيشتر در نظر گرفته شده تا بر كار وزارتخانه هاي اين كشور نظارت داشته باشد. اپوزسيون عراقي كه در گذشته نيز با ايده  اشغال توسط آمريكايي ها موافق نبوده اند، آماده اند تا در برابر طرح آمريكا در كنفرانس 3 روزه خود كه در شهر صلاح الدين ( منطقه تحت كنترل كردها، تحت حفاظت آمريكا)  كه از روز جمعه آغاز بكار خواهد كرد، مخالفت كنند. احمد چلبي رهبر كنگره ملي عراق مي گويد: « اين يك طرح عملي نيست، من خيلي متاسفم كه دوست ما،‌ آمريكا به اين صورت عمل مي كند.»

مقامات آمريكايي مي گويند كه ايالات متحده پس از اتمام احتمالي دوره اشغالي كه طولاني خواهد بود، مخالفتي با رقابت گروههاي كرد و ديگر جريانهاي اپوزسيون براي داشتن نقش در دولت ندارند. اما آمريكا قصد ندارد كه پيشتر از زمان مناسب كه هنوز دمكراسي و مردمسالاري مورد نظر تامين نشده است، قدرت را به اپوزسيون عراقي واگذار كند. اپوزسيون عراقي در حالي كه از اين موضع آمريكا ناراحت است، راهي براي تغيير نظر آمريكا، بجز اعتراض علني ندارد.

اپوزسيون عراق به مدت سه دهه است كه در انتظار رسيدن به قدرت در بغداد است. اكنون كه شايد چند هفته اي به آن آرزو باقي نمانده، اپوزسيون خود را در موقعيت پيچيده اي مي بيند. اپوزسيون عراقي از اين شكايت دارد كه آمريكا آنها را در تهيه طرح، پس از سقوط صدام مشاركت، نداده است.

هوشيار زيباري، سخنگوي حزب دمكراتيك كردستان عراق ( به رهبري مسعود بارزاني- م) مي گويد: اين مخالفت بر عليه آمريكا نيست، اما ما مطلقا در بي خبري نگه داشته شده بوديم. ما مي خواهيم سياست خود را صريحا به آمريكا بگوييم كه نمي توانيم ناديده يا كوچك گرفته شويم.

براي اپوزسيون كه بازيگران اصلي آن حزب دمكراتيك كردستان عراق، اتحاديه ميهني كردستان ( يه كتي)، كنگره ملي عراق و مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق هستند، كنفرانس صلاح الدين اولين گردهمايي در درون خاك عراق از سال 1992 است. در كنفرانس لندن كه در دسامبر گذشته برگزار شد، گروهها 65 نماينده را براي شركت در كنفرانس انتخاب كردند. به گفته حزب دمكراتيك كردستان عراق كه ميزبان اين كنفرانس است، انتظار مي رود كه هيات نمايندگي آمريكا نيز شركت كند. زلماي خليل زاد، نماينده بوش، دو نماينده انگليسي و هيات نمايندگي كشورهاي همسايه،  ايران و تركيه در اين كنفرانس شركت مي كنند.

انتظار مي رود كه هياتهاي نمايندگي يك كميته را كه به دولت انتقالي كمك خواهد كرد، معرفي كنند. آقاي چلبي مي گويد كه مقامات آمريكا به طور خصوصي به او اخطار كرده اند كه اگر كنفرانس تشكيل يك دولت انتقالي پس از صدام را اعلام كند، آمريكا رسما و علنا عدم حمايت خود را از آن اعلام خواهد كرد.

در حالي كه رهبران كرد كمتر از اشغال نظامي آمريكا سخن مي گويند، آنها بيشتر نگران اجازه آمريكا به تركيه هستند كه هزاران نيرو را در شكل خدمات انساندوستانه به عراق مي فرستند. تركها از اين مي ترسند كه پس از بي ثباتي عراق، كردها در مرزهاي جنوبي اش شورش كنند. عليرغم سابقه بد تاريخي بين كردها و تركها، آمريكا به آنكارا براي اعزام نيرو به مرز در مقابل اجازه استفاده از خاك تركيه، چراغ سبز نشان داده است. سامي عبدل الرحمن، مشاور نخست وزيري در حزب دمكراتيك كردستان مي گويد:«هيچ توجيه منطقي براي ورود نيروهاي تركيه وجود ندارد. هيچ خيري براي هيچ طرفي ندارد، ما با آن مخالفت خواهيم كرد.»

موضوعي كه موقعيت را پيچيده كرده است، معطل كردن نيروهاي آمريكايي در بنادر تركيه توسط دولت اين كشور است. تركيه از آمريكا خواسته است تا كمكها را به ميزان دو برابر برساند. بوش اطمينان داده است كه بطور قطع آمريكا راه حل مناسب را در اين باره ارائه خواهد داد.

زمزمه هايي در باره جزئيات طرح آمريكا، سوالات بسياري را براي اپوزسيون عراقي در مورد اهداف ايالات متحده برانگيخته است. برخي از رهبران مي گويند كه طرح آمريكا براي عراق پس از صدام حسين با آنچه كه بوش به عنوان مدل دمكراسي غربي معرفي مي كرد، در تناقض است. اين طرح به اعراب نشان مي دهد كه آمريكا تنها براي دستيابي به منافع خود، به عنوان يك اشغالگر عمل مي كند. خسرو شيرا، يك مقام اتحاديه ميهني مي گويد: « حالاست كه من فكر مي كنم كه آمريكا فقط نفت و شراكت اقتصادي با تركيه را مد نظر دارد. چه دليل ديگري مي تواند داشته باشد كه آمريكا به تركها گوش كنند و بگذارند كه آنها ( تركيه) سربازانشان را به اينجا اعزام كنند؟»