امضای قرارداد با روسیه دردی از رژیم ایران دوا نمی کند

با امضای قرارداد میان روسیه و رژیم جمهوری اسلامی مبنی بر تهیه سوخت اتمی توسط روسیه برای نیروگاه بوشهر، کارگزاران رژیم از طریق دستگاههای تبلیغاتی خود سرود شادی سر دادند و این توافق نامه را یک پیروزی بزرگ خواندند. شادی رژیم آخوندی در حالی است که دل نگرانی مردم ایران، محافل جهانی، غرب و آژانس بین المللی انرژی اتمی همچنان در مورد سایتهای مخفی رژیم و غنی سازی اورانیوم و در نهایت دستیابی بنیادگرایان حاکم بر ایران به سلاحهای اتمی همچنان به قوت خود باقی است.

رژیم با بازی میان شکافهای بین المللی در صدد ایجاد توهم پیشروی خود در مسیر استفاده از تکنولوژی هسته ای برای مصارف باصطلاح غیر نظامی است. استفاده حکومت ایران از نیاز روسیه و اروپا به قراردادهای اقتصادی و زدن چوب حراج بر ذخایر نفت ایران، نخواهد توانست رژیم بنیاد گرای اسلامی را از فشارهای همه جانبه بدر برد. تمامی محافل سیاسی داخلی و خارجی می دانند که نیروگاه بوشهر تنها پوششی برای پنهان کردن فعالیتهای واقعی اتمی و ساخت بمب اتمی بوده است. بنابراین نیروگاه بوشهر نه برای رژیم، آنچنان که فعالیت در سایتهای مخفی دیگر در نطنز، اراک، آبعلی و حاشیه تهران حیاتی است، اهمیت دارد و نه برای آنانیکه پروژه اتمی رژیم ایران را بدقت دنبال می کنند، همه ماجراست. بنابراین امضای قرارداد 9 اسفند با روسیه مصرفی برای رژیم پاسداریزه بجز روحیه دادن به نیروهای به شدت وحشت زده خود نمی تواند داشته باشد و بقول معروف آبی برای رژیم جمهوری اسلامی در این رهگذر گرم نمی کند.

وظیفه اپوزسیون مترقی و آزادیخواه ایران است که در مسیر جلوگیری از دستیابی رژیم به سلاحهای هسته ای هر چه بیشتر بکوشند و با همکاری و همدلی در این پروژه مشترک ملی با یکدیگر همگام و همراه شوند.

پیش بسوی ایجاد جبهه همبستگی ملی بر علیه فعالیتهای اتمی رژیم

حزب سبزهای ایران

11 اسفند 1383